Cmentarz przykościelny:

Powierzchnia [ha]:  brak danych

Pierwotny cmentarz został wyznaczony prawdopodobnie w XVI w. Zachowany do dziś zaś cmentarz, założony na planie zbliżonym do prostokąta, powstał z powiększenia pierwotnego cmentarza, którego najstarsza część znajduje się bezpośrednio przy kościele. Wówczas też nową część wyznaczono częścią kamiennego muru. W XIX w. cmentarz został powiększony, przez co uzyskał zachowany do dziś kształt. W XIX w. również w narożu muru umieszczono neogotycką bramę, przebudową w latach 30. XX w. Do ważniejszych osobistości pochowanych na cmentarzu można zaliczyć Johanna Pietscha, właściciela lokalnych dóbr rycerskich którego to nagrobek znajduje się w murze cmentarza. Cmentarz funkcjonował do zakończenia II wojny światowej. Później pochówki i nagrobki zostały zlikwidowane, z zachowaniem tych, umieszczonych w murze cmentarza, jak również pojedynczymi nagrobkami wolnostojącymi. Po roku 1945 zasięg terytorialny cmentarza nie uległ zmianie. Obecnie cmentarz jest nieczynny.

Historia wsi

Miejscowość Miedziana jest wyjątkowo starą wsią, powstałą zapewne jeszcze w XIV w. Wówczas to  wieś należała do zgorzeleckiej rodziny mieszczańskiej o nazwisku Canitz, zaś w 1404 r. jako właściciel występuje w źródłach pan von Hoberg. W 1449 r. posiadaczem wsi był Michael von Eberhardt. Kolejno, do 1685 r. Miedziana należała do wolnego państwa stanowego w Zawidowie. Wieś, podobnie jak większość okolicznych miejscowości ucierpiała znacznie w czasie trwania wojny 30-letniej (1618-1648), a po jej zakończeniu została odbudowana i na nowo zasiedlona. W tym też czasie przybywający do wsi osadnicy z Czech, rozpowszechnili tu tkactwo i tak też wieś ta stała się jednym z większych ośrodków tkactwa w najbliższej okolicy. W 1789 r. w miejscowości wymienia się 28 tkaczy, 3 handlowców oraz 995 mieszkańców. W 1825 r. liczba ta spadła już do zaledwie 783 osób. Wówczas też wieś podzielona była na dwie części – dolną i górną, które pozostawały w posiadaniu hrabiny zur Lippe, z domu von Hohenthal. W 1830 r. w Miedzianej znajdowały się: dwór, dwa folwarki, szkoła ewangelicka, 142 domy, 4 młyny wodne oraz 2 tartaki. W 1859 r. wzniesiono tu nową szkołę ewangelicką, a w końcu XIX w. miejscowość nawiedzana była dość często przez powodzie, które wyrządziły tu wiele szkód. Pierwotnie znana z tkactwa Miedziana, stała się w okresie międzywojennym wsią letniskową. Po zakończeniu II wojny światowej, z miejscowości wysiedlono ludność niemiecką, a na jej miejsce napływać zaczęli osadnicy polscy. Wówczas też zapoczątkował się proces wyludniania wsi. W 1988 r. zamieszkiwało tu 335 osób, zaś w 1998 tylko 255. W 2011 r. w Miedzianej wykazano 325 mieszkańców

Ciekawe strony internetowe dotyczące cmentarza i kościoła:

https://polska-org.pl/525567,Miedziana,Kosciol_sw_Piotra_i_sw_Pawla.html

Bibliografia

• Hermann P., Die Kirche in Küpper 1346 – 1736 – 1936. Festschrift zur Feier des 200jährigen Bestehens der vom Freiherrn Otto Conrad von Hohberg 1726-1736 erbauten evangelischen Kirche in Küpper OL und des 600jährigen Bestehens des Kirchspiels Küpper-Berna, Kreis Lauban, Görlitz 1936.
• Miedziane, [w:] Słownik geografii turystycznej Sudetów, T. 2 (M—Ż) Pogórze Izerskie, red. M. Staffa, K. R. Mazurski, Wrocław 2003, s. 25–30.
• Neß D., Schlesisches Pfarrerbuch, Bd. 9, Schlesische Oberlausitz, Leipzig 2018.
• Knie J., Alphabetisch-statistisch-topographische Uebersicht der Dörfer, Flecken, Städte und andern Orte der Königl. Preuß. Provinz Schlesien, Breslau 1830
• Knie J., Alphabetisch-statistisch-topographische Uebersicht der Dörfer, Flecken, Städte und andern Orte der Königl. Preuß. Provinz Schlesien, 1845